Arşa Yükselen Barış

Zeynep Çolak

Yazarın şu ana kadar yazılmış 20 makalesi bulunuyor.
  • 26 Temmuz 2015
  • 1.205 kez görüntülendi.

suruç
Temmuz ortasına denk gelse de, büyükler ziyaret edildi, küçükler sevindirildi, tatlı tabaklarının biri gitti diğeri geldi bu bayramda da. Büyükler ziyaret edildi küçükler sevindirildi, kapılardan ayakkabılar eksilmedi. Giderilen hasretlerin tomurcuklarından mutluluklar doğdu. Ardından, hasretin kıvılcımları tutuşmaya başladı veda anlarında. Her zaman buluşulacakmış gibi bir umut, bir daha göremeyebilmenin verdiği üzüntü kapladı yürekleri. Bayram yoğun trafiğiyle, keyifli sohbetleriyle ve giderilen hasretleriyle uğurlandı.

Peki ya sonra?
Bayramda yediğimiz şekerlerin tadı henüz damağımızdan gitmemişken, yüreklerimizde acılar ‘patladı’. Anaların dualarla evlerinden uğurladıkları evlatları, ruhları arşa yükselmiş bedenleri tabutlarda döndü ocaklarına. Öksürse canından can giden analar, evlatlarının cansız bedenlerine sarıldılar yaralı yüreklerini. Sözlerin bile nutku tutuldu o vakitlerde. Onlarca ölü, yüzü aşkın yaralı. Yangınlar düştü evlere, sadece düştüğü yeri yakan alevler sardı dört bir yanı. Bayramda sevdiklerinin elini henüz öpmüşken, emeğe muhtaç insanların da yardımına koşmak için toplanmışlardı, berrak ülkemizin dört bir köşesinden. Hepsinin aklında farklı düşünceler vardı aslında, kimisi alınacak oyuncakları düşünüyordu, kimisi de hangi tür kitabın okunabileceğini… Ama hepsinin aklında, yüreğinde merhametin kökleri tutunuyordu.
Dualarla büyütüp nasihatle büyütülen gençliğimiz, amacı olan iyiliği engellemek istenenler tarafından, bir bahar sabahı, kültür ocağının bahçesinde gelecek yudumlarken canından edildi. Adıyaman’da, tezkeresine bilmem kaç gün olan askerimizin güneşi, bir hilal uğruna yükseldi gökyüzüne. Çocukken tek korkumuz sümbüllere basmamak, top oynarken gülleri kırmamak iken, büyüdüğümüzde insanların ölmemesi etmemesi oldu.
Bayramdı, mutluyduk, burcu burcu kokuyordu yaz çiçekleri. Kavuşma sevincinden kaçıyordu uykularımız, şimdi? İyi insanların öldürüldüğü, mehmetçiklerimize el uzatılan hayat sokaklarımızda yarınımızdan habersiz adım atar olduk. Kahkahaların yükseldiği evlerden, acı çığlıkları yükselir oldu. Arabalarla oyuncaklar, kitaplar, erzaklar, okul malzemeleri yerine tabutlar gitti. Evde askerinin koşarak gelmesini bekleyen anaya bayram ertesi Türk bayrağına sarılı şehidinin naaşı getirildi.Nedense hep fillerin kavgasında ezilen çimenler oluyor.Suruç katliamını kınıyorum ve terörü lanetliyorum.

Zeynep ÇOLAK

YAZARIN SON YAZILARI
Kördüğüm - 4 Şubat 2016
Beyaz Umut - 3 Ocak 2016
Ulaşamayan Mektup - 16 Aralık 2015
Arşa Yükselen Barış - 26 Temmuz 2015
Sevgili Gelecek! - 11 Temmuz 2015
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ