Pareto ilkesi

  • 15 Mart 2015
  • 722 kez görüntülendi.
Pareto ilkesi

Pareto ilkesi (Pareto principle) Vilfredo *Pareto’nun yazılarından türetilen, refah koşullarında meşru bir iyileşmeden, ancak bir başkasının durumunu kötüleştirmeden en azından bir kişinin daha durumunu iyileştiren bir değişim gerçekleşmesi halinde ortaya çıktığını öne süren bir refah iktisadı ilkesi. Hiç kimseyi kötü yönde etkilemeyen, en az bir ya da daha fazla sayıda kişinin koşullarını iyileştiren bir piyasa mübadelesi “Pareto iyileştirmesi” diye adlandırılır. “Pareto optimumu” ise, ekonomik refahın dağılımında, bir kişinin refahının bir başkasının koşullarını kötüleştirmeden gelişemeyeceği durumlarda ortaya çıkmaktadır. Pareto ilkesi üç varsayıma dayanır: Herkes kendi refahının en iyi yargılayıcısıdır; toplumsal refah özel olarak bireysel refahın işlevidir; bir bireyin refahı artarken hiç kimseninki düşmüyorsa toplumsal refah da artmıştır. Bu varsayımlar ampirik bakımdan kuşku yarattıkları ve muhtemelen refah ile tatmine ilişkin değer yargılarıyla yüklü oldukları için bir hayli çelişkilidirler.Ayrıca bu varsayımların, kişiler arası karşılaştırmayı açıkça yasakladıkları için refahla ilgili kararlarda güçlü bir temel oluşturamadıkları, tamamen bireylerin öznel seçimleriyle ilgili oldukları ve statükonun işgal ettiği konumu ayrıcalıklı kıldıkları (çünkü bir kişinin statükodan sapma olarak gördüğü hiçbir adım Pareto iyileştirmesi sınıfına girmeyecektir) iddia edilmiştir. Pek çok sosyolog, kaynakların başlangıçtaki dağılımı hakkında bir şey söylememesi nedeniyle Paretocu refah iktisadına karşı çıkmıştır.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ