Resmi İstatistikler

  • 15 Mart 2015
  • 355 kez görüntülendi.
Resmi İstatistikler

Resmi İstatistikler (official statistics) Ulusal hükümetler, onlara bağlı kuruluşlar ve bu kuruluşları birbirine bağlayan uluslararası gruplar tarafından üretilen, düzenlenen ve yayınlanan istatistiksel bilgiler için kullanılan bir adlandırma. Bu yollarla toplanan veriler neredeyse değişmez biçimde ulusal çapta temsili bir niteliğe sahiptir, çünkü tamamlanmış »nüfus sayımlarından veya çok büyük ölçekli ulusal örneklem anketlerinden elde edilir ve genellikle uluslararası tanımlamalarla sınıflandırmalara ya da diğer yerleşik uzlaşımlara uyan kesin bilgiler ortaya koymaya çalışılır. Resmi istatistiklerin kişisellikten uzak niteliği ve yeniliğe karşı direnen bir yapıda oluşu, diğer kaynaklardan (akademik araştırmalar, piyasa araştırmaları, bağımsız araştırma enstitüleri, ticari kuruluşlar, yerel, bölgesel ve devlet grupları) elde edilen istatistikler ve veri kümeleriyle keskin  bir zıtlık sergilemektedir.Resmi istatistikler, yine değişmez biçimde, kalın ciltler halinde yayınlanmış ve kesin kayıtlar olarak kütüphanelerde saklanmışlardır. Verilerin bu yöntemle yayınlanması, resmi istatistiklerin değişmezliğini hatırlatan bir işaret olarak, araştırmaların sonuçlarının görece az sayıda seçici istatistiki gösterge ve endeks çerçevesinde sunulmasını zorunlu kılmıştır ve bugün artık enformasyon teknolojisinin yoğun biçimde kullanılmasıyla hızlı bir yok olma süreci yaşamaktadır. 1990′-larda ve sonrasında, hükümetlerin istatistiki bilgilerinin, isimsizleştirilmiş »mikro verilerden oluşan bilgisayar bantları; disket içinde yer alan veri altkümeleri; özellikle bir araya getirilip uyumlulaştırılmış, ulusal ve uluslararası bilgisayar ağları veya telekomünikasyon sistemlerinin gönderdiği veriler doğrultusunda aylık olarak güncelleştirilen ve yine disket üzerinde bulunan zaman serileri şeklinde yayınlanması eğilimi çok daha fazladır. Bundan böyle ihtiyaç duyulan istatistiki verilere, basılmış ciltler arasında aramak yerine, ilgili kısımların seçilip içinde kurulu bir yazılım bulunan disketten çıkarılmasıyla ya da bir masaüstü terminalinden, ulusal kullanıcı servisi sunan bir bilgisayar merkezine giderek ve gerekli şekillerin düzenli olarak güncelleştirilen veritabanlarından alınmasıyla ulaşılabilecektir.Ulusal hükümetler şimdilik, devlet daireleri arasında geniş ölçekli veri bağı kurmayı sağlayan yasal düzenlemeler yapmayı reddetmektedirler. Böylesi bir bağ kurma, doğumdan ölüme kadar kullanılacak tek bir kimlik kartı numarası sistemini (ya da başka referans sistemlerini) gerektirecektir. Verileri koruma politikaları, şu an için ticari sektörde gerçekleşebilecek bu türden gelişmeleri de engellemektedir (sadece Batılı sanayileşmiş toplumlarda bölge merkezli toplumsal profillere yaygın biçimde başvurulmaktadır). Dev idari veri bankalarının kurulmasına izin verilene kadar, merkezi devlet dairelerinin elde ettikleri tek enformasyon, yurttaşların -kamusal kayıtlara biçimsel olarak geçirilmek üzere- ya kamu araştırmalarına ya da olaylarla ilgili düzenlemelere verdikleri doğrudan yanıtlardır.Hemen hemen tüm resmi istatistiklerin kökeni, doğum, ölüm, evlilik, boşanma, suç, bulaşıcı hastalıklarla sonradan bildirilebilen (kanser, AİDS, vb.) hastalıklar gibi belirli olayların ayrıntıları ve zamanını kaydeden sicillere dayanır. Benzer prosedürlere, işsizlik yardımı talepleri gibi mecburi olmayan etkinliklerin idari kayıtlarında da rastlanır. Fakat bu tür sicil kayıtlarından elde edilen verilerin oranı gittikçe azalmaktadır. Söz konusu kayıtların başlıca avantajı, ele alınan olaylara dair eksiksiz bir sayım sunmaları, dolayısıyla güvenilirlik, çağdaşlık ve – istatistik kaynağı olarak- ucuzluklarıdır.Apaçık biçimde görülebilen dezavantajları ise, bu tür prosedürler aracılığıyla toplanan enformasyonun son derece sınırlı bir dağılım ortaya koymasıdır.Ölüm kayıtlarını tutmak kolay olsa da, ölüm nedeni tartışmalı olabilir ve bu yöntemi kullanarak ölüme yol açan diğer faktörleri ele almak aynı derecede basit bir işlem olmayacaktır.Bazı istatistikler hâlâ zorunlu ve idari kayıtlardan (örneğin hastanelerin hasta kayıtları, polis suç kayıtları, sosyal sigorta yardımlarının çeşitli türlerine hak kazanmak için yapılan başvuru kayıtları gibi) elde edilmektedir. Yanlız bu tür kayıtlar, özel olarak tasarlanmış veri toplamlarıyla (nüfus, iskân, istihdamla ilgili zorunlu sayımlar ve tüm yetişkin nüfusu veya belirli bir parçasını kapsayan ulusal örneklemlerle yapılan gönüllü görüşme anketleriyle) desteklenir,hatta bu veri toplamlarının gittikçe artan bir şekilde söz konusu kayıtların yerini aldığı görülür.Nüfus sayımları genellikle on yılda bir yapılır ve üç ayda bir, yılda bir ya da daha seyrek aralıklarla, istatistiki enformasyon sağlayan başka anketlerle desteklenir. Bugün ülkelerin çoğu, iki sayım arasındaki on yıl içinde toplumsal ve ekonomik veriler toplamak amacıyla, yıllık çok amaçlı aile anketleri yapmaktadırlar. Almanya’da buna mikro sayım denirken, ABD’de Güncel Nüfus Anketi, diğer ülkelerin çoğunda ise İşgücü Anketi denmekte ve yerini aldığı nüfus sayımından çok daha geniş bir dizi enformasyon toplamayı sağlamaktadır.Ayrıca, kişisel olarak, postayla ya da telefonla yapılan anketler üzerinden yürütülen araştırma yöntemlerini kullanan son derece çeşitli veri toplama yöntemleri vardır. Bu yöntemlerde, oldukça geniş bir çerçeve içindeki (maaşlar ve gelirler; ticaret; hastalık, sağlık ve sağlık hizmetlerinin kullanımı; iskân, iş değişikliği ve göç; hane harcama modelleri; perakende fiyat endeksi; ulusal ekonomik değerlendirmeler; hükümet harcamaları; yiyecek tüketimi ve beslenme modelleri; bir suçun kurbanı olmak gibi deneyimler; boş zaman faaliyetleri; iş ve eğlence için yapılan seyahat alışkanlıkları; uluslararası seyahat, göç etme ve göçmenlik gibi) konular üzerine istatistikler üretmek üzere kodlanıp ölçülebilen enformasyonların toplanması amaçlanmaktadır. Ayrıca, ulusal hükümetlerin kamuyla ilgili, çok çeşitli başlıklarla, bazen tek bir sefer, bazen de beş, on ya da yirmi yılda bir tekrarlanan araştırmalar şeklinde gerçekleştirilen ve son derece geniş kapsamı olan bir dizi ad hoc örneklem anketinden bahsetmek gerekir.Ulusal hükümetin desteklediği düzenli ve ad hoc araştırmaların kesin sayısı ve çeşitliliği, yerel ihtiyaçlara ve koşullara göre değişiklilik sergileyecektir.Bu tür çalışmalar pek çok durumda bağımsız araştırma enstitüleri uluslararası kuruluşlar, yardımsever vakıflar ya da ticari kuruluşlar gibi başka kurumlarla işbirliği içinde finanse edilir ve uygulanırlar. “Resmi” ile “resmi olmayan” istatistikler ve veri kümeleri arasındaki ayrım çizgisi, hükümetin kendine sakladığı kamu kesimi kayıt ve sicillerine yönelik ilginin azalıp, toplumun tüm kesimlerinin ulaşabileceği (ve hükümet dışı bir kuruluş tarafından yapılırsa daha fazla başarılı olacağı düşünülen) görüşmeli anket araştırmalarının daha fazla yapılması sonucunu doğurmuştur.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ