Ruhumuza İnce Bir Dokunuş

Zeynep Arı

Yazarın şu ana kadar yazılmış 21 makalesi bulunuyor.
  • 09 Aralık 2015
  • 483 kez görüntülendi.

yazi-yazmak

Günün birinde çok mutluyken hiçbir şey umurunda değilken yani sen Yaradanı, seni yoktan var edeni unutmuşken sana kendini tekrar hatırlatmak için ; mutluluğunu azalttı, anlam veremedim ilk önceleri , umursamadın geçici bir durum sandın. Sonra sıkıntı düştü gönlüne bir dertle, tüm hayatın acılaşıp, bulanıklaşmaya başladı. Sen yine anlayamadın. Dedim ya unutmuştun varlığın esas sahibini seni sen edeni, yokken var edip kendisine muhatap eyleyeni…

Zaman geçtikçe yollar daraldı, rızık azaldı, sendeleyip tökezlemeye başladın. İsyan ettin, bağırdın, kızdın, sövdün hatta küfür ettin her şeye. Durumun günden güne içinden çıkılamaz bir hal aldı. Artik renkler soluk, hayat sıkıntı ve kederden başka bir şey değildi senin için. Kalbin kapanmış, gören gözlerinin olmasına rağmen görmemeye başlamıştın, perde düşmüştü gönlüne de, gözüne de. Cirpindikca kaçış yolu aradikca yollarda, kapılarda hep kapaliydi. Daha da sövdün içinden hayata , insanlara, eşine, çocuğuna, ailene her sey artık ters gitmeye rayından çıkmaya başlamıştı düzeleceği yoktu hiçbir şeyin sana göre. ..

Sıkıntı ve keder almış başını gidiyorken uzun yıllar bu durum böyle sürdü. Yolları, ayrımları ve kederdeki Lütfu anlayabildigin ana kadar bu durum devam edecekti bilmiyordun. Ya farkına varıp kurtuluşa ereceksin yada bu gaflette boğulup gideceksin karar senin, tercih senindi yolcu sendin zira. Gözleri görmeyene gönlü kapanana ne yaparsan yap boş, ne desen ceza. Sonra insan bunlarla hayatla bir yığın sıkıntı ve cefa ile boğuştu. Doğru ya senin hayatın dert yoksa huzur var üzerine kuruluydu. Aksine hayatında dert ve kedere dair bir iz yoksa aslında o zaman endişe etmelisin varlığından, hayatta oluşundan, yolunda gidişinde görünen her şeyden endişe duymaliydin. Yapmadın , yapamadın kim çekmek ister ki dünya denen süslü gelinden. Hayatında tek bir şey; görmezden geldiğin seni kör ve sağır eden tek bir şeyin yokluğundan, bu halde olduğunu sana söylesem bana da söoversin şimdi ama benim değil senin görmen lazımdı. Lakin öylede oldu..

Günün birinde tek bir an ile aralanmaya başladı yıllarca kapalı duran gözlerindeki perde tek bir söz dokunmaya yetmisti ruhuna , ve bir ayet sardı geceyi “ma vedde’ake rabbuke ve ma kaala” Rabbin, sana veda etmedi ve darilmadi. .. Yıllardır aşina olduğun ayet sanki tüm derman ondaydi, bir başka gelmişti sana o gece duyduğunda. Evet, Rabbin sana veda etmedi darilmadi sadece küçücük bir imtihana tabi tuttu seni.

Sabır gösterip direnmek yerine teslim olsaydın bu Vuslat böyle uzun sürmeyecekti. Sonra yavaş yavaş idrak etmeye başladın , hayatında eksik olan üzerine,bu denli buhranlar yağdır şey senin şükürsüzlüğündü ne acı değil mi? Insan kendisini yoktan var edene sayısız nimetler bahseden yaraticiya karşı ne kadar da nankörmüş meğer diye içinden geçirdi insan , oysa kahrida lutfuda hoştu.

Ellerin semaya kalktığında ve tüm acziyetinle birlikte secdeye alnını koyduğunda bütün sıkıntıların bitmişti, huzur ve sükunun içinde silinip gitmişti her şey ne gam kalmıştı, ne tasa. Dua edip şükürde bulunduğunda yaşadığın dünyaya ait tüm keder önemsiz kalmıştı. Ve o dem anladın ki her musibet , her dert seni özüne âlemlerin Rabbi olan yüce yaradana dahada yakın eyliyor. Ona sen diye hitap edebilecek kadar ediyor kendisine. İşte o sana bunca değeri vermişken yalnızca senden şükür diliyor nankörlük edip gözlerini kapatmanı değil. Dahada açıp net görmeni istiyor.

“Kaderini sev varsa kederinide sev” diyor Mevlana kederin lütuf olduğunu kaderini biçimlendirdiğini ve Rabbinin seni kendinden ayırmak istemediğini fısıldıyor ruhuna ve tüm benliğine. .. Şükür ve dua ile kalın tıpkı hafv ve reca ortasında yaşamak gibi..  

Zeynep ARI

Sosyolog/Aile Danışmanı

YAZARIN SON YAZILARI
Alemin Özü - 15 Haziran 2016
Hayatın Pusulası - 10 Nisan 2016
Enaniyet Tuzağı - 9 Mart 2016
Sabır - 8 Ocak 2016
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ