Sıra Kültürü

İsmail Atağan

Yazarın şu ana kadar yazılmış 16 makalesi bulunuyor.
  • 16 Mart 2015
  • 828 kez görüntülendi.

universite-kayitlari-kuyruk-cilesiyle-basladi-402105-01

Her şey insana saygı ile başlar. Eğer bir insanın düşüncesine, yaşam tarzına saygı duyuyorsan sırasına da saygı duyacaksın, dinine, diline, ırkına saygı duyuyorsan sırasına  da saygı duyacaksın. Duyacaksın ki insan gelişsin, adalet gelişsin, demokrasi gelişsin, eğitim gelişsin sağlık gelişsin, sanayi gelişsin,ekonomi gelişsin…

Hemen hepimiz her gün o veya bu sebeple sıraya girip iş ve işlemlerimiz için bekleriz. Beklerken de hepimiz sırada tartışmış ya da tartışan birilerine şahit olmuşuzdur. Sonradan gelip önündekini geçmeye çalışanlar, acelem var deyip kendi işini, sizin işinizden önemli ve üstün görenler,  sıra oradan değil buradan başlıyor diyenler, bir şey sorup çıkacaktım diyenler, bu sıralama böylece uzayıp gider. Ülkemizde üzerinde pek durulmasa da toplumsal bir sorun olarak karşımıza çıkıyor. Ve özünde kişiyi birey olarak kabul etmeme, kendimizi ondan önemli görme, temel kişilik haklarına saldırarak onu yok sayma noktasına varıyor ve beraberinde toplusal asabiyetin kıvılcımlarını atmış oluyor. Dünya teknoloji lideri Japonya ya baktığımızda tüm gelişmişliklerin temelinde bireye saygı olduğunu görmek çok da zor değil. Mart 2011 yılında ülke tarihinin en büyük depremlerinden (tsunami) birini yaşarken insanların soğukkanlı duruşları, tsunaminin ekonomik ve psikolojik etkilerine rağmen, böylesi bir felaket esnasında bile insana saygı prensibini yitirmeyen ülke vatandaşları; marketten su almak için sıraya girdikleri görüntüyü  (gayet sakin bir şekilde öndekini değil geçme 1 er metre mesafe ile takip etmesi) izleyince Japonya ile ülkemiz arasındaki uçurumun temel bir insanlık davranışından kaynakladığını düşünmek yerinde bir tespit olur. İnsana değer veren ve insanın değer verildiği bir toplumda başarı olası bir sonuç doğurmuş olur. Ülkemizde ise sıra bekleyen insanların yaşadığı durumu görünce karşımızdakine ne kadar saygılıyız sorusu akla geliyor. Banka sırası beklerken birilerinin sonradan gelip benim acelem var deyip sizin önünüze geçmeye çalıştığını yaşamayan yok gibidir. Acelen varsa acil olan işini hallet öyle gel dememek işten değil. Yada hastanelerde sık yaşanan bir durumdur;  hastanelerde hastalar  sıra numarasına göre içeri alınmasına rağmen kapı önüne doluşmuş bekleyen en az 5-10 kişi görürüz. Elinde numarası olmasına rağmen neden kapıda bekler bu insanlar. Çünkü birilerinin sonradan gelip (çoğu zaman hastanedeki bir personel aracılığıyla gelir bu kişiler) sırada bekleyen o kadar kişiyi yok sayıp, hakkını gasp ederek önüne geçtiğini çok sık yaşamışlardır. Adeta benim olanı başkasına kaptırmama savaşı veriler, sonradan gelenin önceden gelmiş olandan hiçbir üstünlüğü yokken neden bu yok sayış neden bu hak gaspı, seni ondan değerli ya da onu değersiz kılan sebep nedir, haliyle haksızlık karşında asabileşen bir toplumu böyle basit ama bir o kadar önemli sebepten dolayı yaratmış oluyoruz,  böylece haksızlık ve değersiz görülme karşısında çatışmalar başlamış neticede toplumsal şiddette kadar birçok sorunu doğurmuş oluyor. Benzer durumlar trafikte de yaşanıyor, kırmızı ışıkta bekleyen aracın önüne geçmeye çalışan arabaları bile görmek mümkün, sonrasında bağrışmalar kornalar ve gürültü kirliği, bunun gibi sıra sorunlarını sıralamak pek mümkün…

İşte böyle bir toplumsal sorunun çözümü karşımızdakine saygı duymakla başlıyor,empati kurarak, makamı, kariyeri ne olursa olsun kimsenin kimseden daha üstün olmadığı gibi değersiz de olmadığının bilincinde olarak. Öyle yaşamalı öyle öğretmeliyiz.  Bu durumda biz öğretmenlere daha çok görev düşüyor, okulda başlayarak bu sorun üzerinde durarak önce kendimiz sonra öğrencilerimize bu davranışı kazandırmak gerekir. Müfredatta olmasa bile bunu derslerle ilişkilendirmeli ve uygulamalıyız. Tüm eğitimci arkadaşlardan ricamdır.  Unutmayalım sırasına saygı duymadığımız bir insanın  tüm kişilik haklarına saygı duymamış oluyoruz.

İsmail Atağan

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 2 YORUM
  1. figen dedi ki:

    saygı, saygı, saygı, herşeyin başı sonu ortası.

  2. Anonim dedi ki:

    cok guzel acıklamıssın elınıze yuregınıze saglık…

BİR YORUM YAZ